Nasz kościół — dom modlitwy i miejsce spotkania z Bogiem
W najbliższą niedzielę, 25 października, pragniemy jako wspólnota parafialna dziękować Panu Bogu za naszą świątynię, przeżywając obchód rocznicy poświęcenia własnego kościoła. To szczególna okazja, aby z wdzięcznością spojrzeć na miejsce, w którym od pokoleń rozbrzmiewa modlitwa, sprawowana jest Eucharystia i ludzkie serca odnajdują pokój.
Tradycja uroczystego poświęcania świątyń sięga pierwszych wieków chrześcijaństwa. Jej świadectwem są starożytne bazyliki, między innymi rzymska bazylika na Lateranie, poświęcona w IV wieku. Kościół zachowuje pamięć o tych wydarzeniach, obchodząc ich rocznice jako dni wdzięczności za obecność Boga pośród Jego ludu.
Poświęcenie kościoła oznacza oddanie go Bogu jako miejsca sprawowania liturgii i modlitwy. W Polsce ostatnia niedziela października jest przeznaczona na uroczystość rocznicy poświęcenia tych świątyń, których dokładna data poświęcenia nie jest znana.
Z wdzięcznością cieszymy się także naszym kościołem w Małkowicach. Jego dzieje kryją świadectwa wiary, ofiarności i troski kolejnych pokoleń. Cenną wiadomość przynoszą zachowane notatki ks. Jerzego Bliry. Według jego zapisu budowa świątyni trwała w latach 1936–1938, a jej konsekracja odbyła się 9 października 1938 roku, dokonana przez biskupa przemyskiego obrządku greckokatolickiego. Ta wzmianka przypomina o początkach naszej świątyni i zachęca do dalszego poznawania historii miejsca, które dziś jest naszym parafialnym domem modlitwy.
To tutaj przynosimy Bogu radości i zmartwienia. Przy chrzcielnicy rozpoczyna się życie wiary, przy ołtarzu karmimy się Ciałem Chrystusa, w sakramencie pojednania doświadczamy miłosierdzia. Tutaj małżonkowie powierzają Bogu swoją miłość, a zmarłych żegnamy z nadzieją zmartwychwstania.
W tę niedzielę obejmijmy modlitwą budowniczych i dobrodziejów świątyni, kapłanów, którzy w niej posługiwali, oraz wszystkich, którzy przez lata dbali i nadal dbają o jej piękno. Pamiętajmy o zmarłych parafianach, których modlitwa i praca pozostawiły w tym miejscu trwały ślad.
Boże, nasz Ojcze, dziękujemy Ci za naszą świątynię i za każdą łaskę, którą w niej otrzymaliśmy. Błogosław wszystkim, którzy ją wznosili, upiększali i otaczali troską. Zmarłych przyjmij do swojego domu, a nas umacniaj w wierze i jedności. Spraw, aby każdy, kto przekracza próg tego kościoła, odnajdywał Twoją miłość i nadzieję. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
