25 marca Kościół katolicki obchodzi uroczystość Zwiastowania Pańskiego. Kościół wspomina w nim jedno z najważniejszych zdarzeń w historii Zbawienia, jakim było Wcielenie Syna Bożego. W odpowiedzi na apel Jana Pawła II jest to także Dzień Świętości Życia.
Obok Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, Zwiastowanie Pańskie i związane z nim Wcielenie jest najważniejszym wydarzeniem w historii Zbawienia. Przez nie dokonało się pełne zjednoczenie Boga i człowieka w osobie Chrystusa. Dzięki wcieleniu Bóg stał się podobny do nas we wszystkim oprócz grzechu (por. Flp 2,7) i zamieszkał między nami (por. J 1,14). Równocześnie przez wcielenie Chrystus zjednoczył się w pewien sposób – przypomina Sobór Watykański II – z każdym człowiekiem, stając się tym samym pośrednikiem i orędownikiem każdego człowieka u Boga Ojca.
Scenę Zwiastowania opisał w Ewangelii św. Łukasz (1,26-38). Przypominają to wydarzenie dwie bardzo popularne modlitwy: „Zdrowaś Maryjo” (zwana inaczej „Pozdrowieniem anielskim”) oraz „Anioł Pański”.
Dzień Świętości Życia został ustanowiony w Kościele w Polsce w 1998 r. w odpowiedzi na apel św. Jana Pawła II zawarty w encyklice „Evangelium Vitae” ogłoszonej 25 marca 1995 roku. Papież napisał w niej m.in., że „człowiek i jego życie jawią się nam jako jeden z najwspanialszych cudów stworzenia”, oraz: „Proponuję (…), aby corocznie w każdym kraju obchodzono Dzień Życia (…) Trzeba, aby dzień ten był przygotowany i obchodzony przy czynnym udziale wszystkich członków Kościoła lokalnego. Jego podstawowym celem jest budzenie w sumieniach, w rodzinach, w Kościele i w społeczeństwie świeckim wrażliwości na sens i wartość ludzkiego życia w każdym momencie i każdej kondycji”.
W uroczystość Zwiastowania Pańskiego i w Dniu Świętości Życia wiele osób składa przyrzeczenia Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego czyli zobowiązuje się do modlitwy w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki.
